Veel kabaal vanochtend. Insluipkat T. vond het blijkbaar nodig de confrontatie op te zoeken. Gang vol rondgeslingerde pis en vachtvlokken. Een gehavende Nelsonsnoet en op het dak van het schuurtje van buuv... een T. met overwinnaarsblik in de ogen. Nu maar even quality time voor Nelson.
Na de stortbui van vanochtend staat alles er weer patent bij. De sering bloeit, de hibiscus groent, de spontane varens varen wel en de esdoorn (net bijna buiten beeld) wordt een reus.
- aargh zei: Ja het ontploft een beetje in deze tijd. Altijd weer indrukwekkend.
- Simone zei: Ja, mooi groen, maar waar staat de sering te bloeien?
-
Simone
zei:
Ja, nu zie ik je sering bloeien in de rechter hoek. Wel een beetje laag bij de gronds hoor;-)
En wat ruiken jouw seringen heeeeeeeeeeerlijk...geurfoto, hoe fijn kan dat zijn!
Maar dan niet zal ik maar zeggen. Dit is busstation Amersfoort, vanuit het:ik-wacht-op-de-bus-perspectief. Dat die architect daar toch niet iets fraaiers op heeft kunnen bedenken...
Wij voeren een permissief, bijna laissez-fairederig tuinbeleid. Dat biedt mogelijkheden voor doodgewaande krentenboompjes om dit jaar weer gewoon blad te krijgen. Het laat wingerds over de schutting wiertelen. Maar het biedt ook kans aan mossen (die om gladheidsredenen zo nu en dan verwijderd moeten worden) en dus aan dit brutaaltje dat op een nogal prominente plek tussenheen de stenen oprijst.
Maar we laissen hem gewoon fairen hoor. Het is toch niet echt buitenzitweer.
-
aargh
zei:
En als het wel buitenzitweer is dan is het weer niet glad, dus lais maar lekker romantisch fairen.
-
Simone
zei:
Je kunt deze verse paardebloem ook in je salade verwerken, als je erop uitgekeken bent;-)
Goed voor nieren en lever, is bloedzuiverend, dus pak je kans in het voorjaar, hij groeit er voor jou!
Mijn lievelingsbierglas is gisteren gesneuveld in de keuken. Ik was spontaan enkele minuten stil...
- Simone zei: Aaaaah, te hoog gezongen vandaag? Wat trillingen al niet kunnen veroorzaken...;-)
- aargh zei: Dat is ook wel erg droevig. Kan mij het einde van mijn laatste lievelingsbierglas nog goed herinneren. Het zijn altijd anderen die het doen. Maar nu heb ik twee dezelfde hele fijne en die gaan alweer een paar jaar mee. (klopklop)
- Edwinek zei: Uit het mijne is ooit spontaan de bodem gevallen.
- ton zei: Mijn favoriete bierglas is een met bier gevuld glas, dat zich door mij laat ledigen en hervullen.
Eentje die herinneringen oproept aan Lola en Sorbo. Zij kunnen elkaar gelukkig gewoon krijgen en ik ben sentimenteel genoeg om het voorlopig zo te laten. De prijsvraag voor de namen is in zicht.
-
aargh
zei:
Prunusgeur en zonneschijn
Geen twijfel aan, het moest zo zijn.
Twee rare kwasten zonder naam
Verenigd en voorgoed tesaam.
Hoera
tralalala lalalala trala lalala la la...
Dat wandelroutepaaltjes zo diep in de grond zaten.
Roze sneeuwval, het was weer van korte duur. Overweldigend maar kort. Gokje: zondag kraal.
- Simone zei: Nu al? Bij ons sneeuwt het nog lang geen roze sneeuw...de prunissen zijn nog steeds uitbundig bloeizaam.
- yak zei: Ja, maar dit is een Japanse kers. Die doet het altijd maar een of anderhalve week. Woon je toevallig in tuindorp? Daar reed ik gisteren ook door een prunrijke straat. Weelde.
-
Simone
zei:
Een Japanse kers is hetzelfde als een Prunus en dat wist je allang, hou me niet voor de gek!
Bij jullie sneeuwt ie gewoon wat eerder...en ik woon niet in Tuindorp, maar wel in NL. Raden maar...
Wij ontbijten vaak op de bank. Fijn uitzicht op forenzende school-en-werk-gangers. Alleen vandaag ging dat niet omdat Nelson de halve tuin en een aanzienlijk deel van zijn wintervacht op de bank achtergelaten had. Ik geef toe dat ik als eerste een blaadje pakte, maar U volgde snel en zie dat maar eens te doorbreken. Daar hebben we dus ook Nelson voor, zo veelzijdig.
|
