KrakLog

Ik had wel dood kunnen zijn

Zwanen kunnen je arm breken. Of dat zo is, speelt een ondergeschikte rol. Waar het om draait is dat iedereen het weet. Dat weet iedereen. Hoe vaak ik als kind niet gehoord en gezegd heb: ik had wel dood/blind kunnen zijn. Dat terwijl noch ik, noch anderen ooit in de buurt van blind of dood geweest zijn in die gevallen.

Anders was het (al wel best wel een tijdje voor ik weer ging loggen) toen ik met mijn modulaire synthesizerspul aan het spelen was en ineens de stroom eraf ging. Best wel een, hoe zeg je dat, afknapper. Dus ik naar beneden en de aardlek weer aan. Ik kom boven, schakel synthesizerspul aan, knal (niks geen knal, maar de stroom ging er weer vanaf, het is emotioneel wel een knal, maar niet hoorbaar). Dus werpen we een blik en jahoor, ik ben zo onnozel om een stekkerdoos in de valzone van mijn rekje te zetten. Mijn MS-20 deed helaas het niet meer. Ik heb ‘m laatstelijk opengeschroefd om te kijken of daar nog makkelijk iets aan te doen was: er is niet makkelijk iets aan te doen. Maar ik leef nog1, en dat vieren we elke dag.

Notes:

  1. Om u voor te zijn: daar is wel makkelijk iets aan te doen

Prooi

De meerkoet, nee deze meerkoet is niet geheel vrij van prooitrots. Dit klokhuis is van hem en niet van anderen. Tegen anderen zegt hij: kwiet1 en dan pakt hij zijn prooi weer op en zwemt verder. Ik heb koeten dit eerder zien doen met een klokhuis. Blijkbaar zijn klokhuizen een soort van statussymbool. Als dat zo is, begrijp je wel dat een goedgetroffen kwiet, precies de juiste toon treft2.

Notes:

  1. Sorry, ik kan het geluid niet zo goed nadoen
  2. Bijna zoals thee dat doet met z’n warmte3
  3. Ieder uur.
  • Irene zei: Bedankt. Weer eens een avond met dat liedje in het hoofd. Nou ja er zijn ergere ;-)

Tere kinderzieltjes is niet dubbelop

Ik zat pas weer wat te lezen in Martin Gardner’s Annotated Alice. Kan ik bijna iedereen aanraden. Het maakt me zo benieuwd naar een moderne vertaling van Alice. Volgens mij blijft er niets van over. Zeker als het liever gemaakt is dan het origineel. Ik kan me eigenlijk ook alleen maar hervertellingen en verkorte versies herinneren (niet dat ik die ooit gelezen heb trouwens). Het origineel is nogal verankerd in z’n tijd (qua referenties naar bekende dingen) en niet per se vriendelijk en aangenaam. Niet geschikt voor TERE kinderzieltjes, wel voor de andere kinderzieltjes trouwens en dat zijn de meeste1. Tijd voor vakantie denk ik dan, weer eens uitgebreide tijd om te lezen.

De foto is trouwens een Cheshire Great Crested Grebe2

Notes:

  1. Want zeg nou zelf, zo leuk is het nou ook weer niet om kind te zijn en als je die tijd overleeft is dat je brevet van niet teer zijn.
  2. Zou er zo in voor kunnen komen. Geweldig, ik zal het de volgende fuut die ik tegen kom vertellen. Weet jij hoe je in het Engels heet? Een Great Crested Grebe! Grebe? Ja Grebe!
  • Irene zei: Zo, daar kunnen de mome raths niet tegenop. Die zijn totaal outgrabe (waarschijnlijk moet het voltooid deelwoord outgrabed zijn; outgrabe is immers ovt? In elk geval een brillige foto).

Acquisitie op basis van deze site is niet gewenst

Ik werd gebeld. Vanaf een vaste lijn, dat gebeurt wel vaker tegenwoordig. Ik ben dat niet meer gewend, ons belt ons, mobiel. Maar dit was een vaste lijn. Prima, maar kans dat het verkoop is neemt toe naar mate de lijn vaster is. En ja hoor, iemand wou mij een website verkopen. Nu begrijp ik dat ergens wel, want zo lang het geduurd heeft voordat KrakLog het weer deed, zo nog langer duurt het voort met de website van mijn bedrijf. Want daar kom ik niet aan toe, ik heb het te druk, dus daarom. En bovendien, kijk eens naar de staat van het schilderwerk van een huisschilder of ruik eens aan de adem van een tandarts1.

Koude aquisitie is iets wat je moet liggen. Mij ligt dat niet en ik had de indruk dat het deze meneer ook niet lag. Hij had gehoord dat hij zich niet moest laten onderbreken, maar ik ben een meesteronderbreker als het gaat om dit soort gesprekken. Ik zei dat ik zélf webbouwer was en ik dus niet geïnteresseerd was. Het leek alsof hij daar niets van begreep. Hoe kon dat nou. Had hij KvK gegevens die niet klopte met de werkelijkheid? Nou zeg! Ik ben dan vriendelijk-maar-ik-heb-meer-te-doen, dus als een stuk vochtig vuurwerk2 siste het gesprek uit. Ik hoop dat ik hem niet ontmoedigd heb, want ik weet zéker dat er mensen zijn die wél met enthousiasme zitten te wachten op een koude beller. Echt!

Notes:

  1. De mijne uitgezonderd, die heeft haar zaakjes op orde en is denk ik een van de leukste tandartsen op aarde
  2. Damp squib

Probleemjongere

Ineens zat Sieb daar, ik was koffie aan het maken in de keuken, zie ik ineens buiten op het afdakje voor de tuinspullen een levensgrote en -echte Sieb. Daar is hij waarschijnlijk gekomen door van het balkon af te springen (is maar een klein stukje, maakt u zich geen zorgen) en normaal kan hij daar zelf gewoon ook vanaf komen. Maar nu had hij werkelijk iets hulpeloos1 dus ik loop naar buiten om hem er af te tillen. Maar dat vond hij geen goed idee en hij deinsde achteruit. Ik nu gefixeerd in mijn reddersrol, ga naar binnen om een krukje te pakken, terwijl hij ondertussen nog verder verdwijnt naar achteren. Dus ik hem lokken met brokjes en hem zo aan het intrainen om dit soort gedrag in de toekomst vaker te vertonen.

En zoals u kunt zien heeft hij weer een siepoog, of moet ik zeggen een Sieboog… Ach, zien we de dierenarts ook weer eens.

Notes:

  1. Beter gezegd, het liet zich eenvoudig op hem projecteren. Of het zo was is maar zeer de vraag2
  2. Niet waarschijnlijk.
  • Irene zei: O ja. 'Wat je beloont, krijg je'

Het doen van je ding

Doing your thing. Soms doe je dat, je ding. Andere keren denk je: ik weet niet wiens ding ik aan het doen ben, maar het mijne is het niet. Dan lijkt het wel alsof iemand z’n best heeft gedaan om dat wat je aan het doen bent zo ingewikkeld mogelijk te maken zodat je zo lang mogelijk niet met jouw ding bezig kan zijn, maar meer met zijn of haar ding. Hoe vaker je het woord ding gebruikt, des te minder gaat ding iets betekenen, terwijl het dat van het begin af aan eigenlijk al nauwelijks deed. En zo dwaal je af en verzink je in, hoe zal ik het zeggen, om het in de woorden van Terpen Tijn te zeggen: eh, dinges.

Bij sommige dieren kan ik het me nauwelijks voorstellen. Dat ze niet hun ding doen, maar dat is natuurlijk wensprojectie1. Toch zijn in mijn ogen vogels wel de belichaming van het doen van hun ding. Ik zie eigenlijk nooit vogels die zich3 ook maar één snipperdesnipper4 van mij aantrekken. Zo’n langsvliegende meeuw5 die je met een lodderoog aankijkt, denk je niet bij: nou, die vraagt zich af wat ik vind van het ding6 dat hij aan het doen is. Ik-ge-loof-het-ge-woon-niet.

Zo nu weer genoeg mijn ding gedaan, nu de andere dingen weer…

Notes:

  1. En dan word ik weer zo blij van het rode kringeltje onder wensprojectie en onder kringeltje ook trouwens. Volgens mij wordt dat onze escape als we overgenomen gaan worden door kunstmatige intelligentie. Het feit dat wij de fantasie hebben om het woord wensprojectie te bedenken en dat  iedereen2 meteen weet wat dat is.
  2. Of in ieder geval dan toch wel mijn commentariaat.
  3. Inhoudelijk
  4. Net zo makkelijk, lees je dat AI
  5. Waarbij ik me er weer geheel bewust van ben dat afgebeelde vogel een zwaluw is en geen meeuw.
  6. Zijn ding
  • Irene zei: @noot 2: Ja hoor. @noot 1: Wensprojectie is een GOED woord. Ga ik vanaf nu heel veel gebruiken (situatie waarin nuttig komt hier geregeld voor). Zo ben ik nu eenmaal. Taal is zegmaar echt mijn ding :-D

Genoemd takkenbosje

Ik lees wel eens bij Irene hoe zij hele bosranden verlegt en die dan met blote handen ontbraamt. Hier in Utrecht zijn wij wat teerder van gestel, helaas. Als wij de tuin weer eens ongezellig maken (snoeien) gaat dat niet zonder bloedverlies, schrammen en builen. Met name de klimhortensia weet zich goed te weren. Ik win het wel, maar de volgende dag heb ik wel krassen waar Sieb zich niet voor zou hoeven schamen.

Je moet je er op kleden dat weet ik ook wel, maar je denkt dan, ach zo’n stadstuintje, dat doen we wel even. En er zit te veel tijd tussen om ver van te leren voor de volgende keer. De enigen die mijn schrammen zien zijn trouwens andere stadstuinierders, dus die herkennen dat gelukkig. Aan u dus om uw hoon aan de mix toe te voegen.

  • Irene zei: Daar zit hem het verschil. Als ik even een bosrand ga verleggen ;-) trek ik eerst mijn werkbroek aan, beenbeschermers en dikke leren handschoenen. Niks blote handen :-D
  • yak zei: Daarin ligt dus de betekenis van stadstuintje besloten, het gebrek aan beschermende kleding bij het bedwingen van deszulks. Ik leer het ook nooit.

K*k

U merkt, naar mate ik er persoonlijk meer van heb, ga ik mij meer interesseren voor geschiedenis. Laten we blij zijn dat het over geschiedenis gaat en niet bijvoorbeeld geld1. Dit fijn ondergescheten bord lijkt niet zo’n boeiend ding, maar alles waar je langer naar kijkt heeft meer te verbergen dan je zou denken2. Want hoewel het raamwerk er ook niet heel fris en jong meer uitziet, heeft dit bord eerder al in een ander frame gezeten. De schroefgaten zijn nog duidelijk te zien en aan de andere kant3 kun je zien dat daar een rand zat die het verkleuren daar geremd heeft. Het is dan ook een best wel oud bord, nog van het P.E.B. in Fr. is al enige tijd geleden NUON geworden. Maar ja, kabel blijft kabel, van wie die ook is. En de vogels maakt het ook niet uit wat ze onderscheiten4.

Notes:

  1. Een bankier tijdens de crisis (de vorige, niet die er nu aan komt) “Ja, geld blijft toch de prikkel”
  2. Bovendien, als je er lang naar kijkt kan het maar beter interessant zijn en als het dat niet is, ga je dat natuurlijk nooit meer toegeven.
  3. Waar ik wel een foto van heb, maar die ga ik lekker niet laten zien, vertrouw me nou gewoon maar.
  4. Valt niet onder pis- en poepbeding5
  5. Opvallend is wel dat ik de spelling van dergelijke woorden altijd met de hand moet doen, omdat toevoegen wél onder het pies- en poepbeding valt. Regelingen werken wel vaker averechts.

Eindeloze deining

Er zijn1 best wel veel dingen die komen en gaan, ik zou bijna zeggen dat ze een zekere golfbeweging aan de dag leggen. Zeker ook mijn verhouding tot dingen wil nog wel eens golven in de tijd. Neem nou USB. Het begon natuurlijk heel goed, omdat het een heleboel nare andere stekkers verving. In het begin was het nogal gedoe met drivers enzo, maar dat hadden al die andere dingen ook, dus USB was gewoon best wel geweldig. Pas tijden later, toen je steeds vaker dingen in en uitplugde (ik zal u de details besparen) werd het echt irritant dat die stekker geen boven en onderkant léék te hebben, maar wel had. De vaste grap is dat hij er op twee manieren niet in kan, pas als je kijkt past hij. Zeker toen USB-c aangekondigd werd die dat nadeel niet heeft werd die verdraaide2  stekker echt irritant.

Nu ís USB-c er en inderdaad, het is een geweldige stekker, het einde van de ellende. Maar nu blijkt weer dat je verschillende soorten kabeltjes hebt, met het zelfde USB-c uiterlijk. Want je monitor kún je wel met een USB-c kabel aansluiten, maar niet met de kabel die je nu in je handen hebt. En dus zijn we een klots verder in de eindeloze deining.

Notes:

  1. Ik zou bijna: ‘al met al’ hebben toegevoegd, maar dat slaat nergens op, lees maar verder.
  2. Ziet u wat ik daar doe?

Toepie leggen?

Zoals beloofd, mijn scoop! Ik zocht naar toepen om weer eens te kijken hoe dat ook alweer was1 toepen, hoe toep je, en wordt er nog wel getoepeerd? Tuurlijk wordt er getoept, alsof toepen uit te roeien is, nee, toepen gaat gewoon door al zijn er vast die het een halt toe willen roepen. Nee dat is niet mijn scoop, mijn scoop is deze. Mijn browser (mijn os om precies te zijn) is ingesteld op Engels en op de een of andere manier werkt dat door in Google die mij primair Engelse resultaten geeft. Zelfs op Nederlandse zoektermen geeft hij eerst Engelse resultaten. Meestal niet zo’n probleem, maar als je kijkt in de Engelstalige Wikipedia staat daar dat toepen vooral een ‘drinking game’ is. Dat was het op mijn middelbare school ze-ker niet. En als je gaat kijken in de Nederlandse Wikipediapagina, dan lees je:“Er kan bijvoorbeeld om geld of om bier gespeeld worden, maar standaard is spelen om (straf)punten.” Ik denk dat dit redelijk is, óf is het zo dat hier sprake is van het toedekken van binnenlandse gebruiken waar wij onze ogen voor sluiten en is het echt zo dat: “is often played as a drinking game.” nog maar het topje van een verderfelijke ijsberg is. Ik denk het niet, maar wij houden u op de hoogte.

Notes:

  1. Sinds de middelbare school niet meer gespeeld. Ik mis het niet echt
  • Edwinek zei: Toepen! Goh! Herinneringen overstromen mij, behalve dan de herinnering aan de spelregels.