KrakLog

Mobiele emotie (ofzo)

Bij mijn eerste grote geliefde was de telefooncel nog een romantisch, niet passeerbaar1 object waarmee kortstondig een virtueel contact gelegd kon worden met de dierbare. Mijn tweede hartklopping2 beschikte over een mobieltje en sms’end waren we constant in contact, tot grote ergernis van omlevenden.

Bovenstaande jongeman lijkt echter in lastig vaarwater geraakt met zijn significant other (m/v), danwel anderen die ook uitdagend vaarwater te bieden hebben. Allemaal projectie natuurijk, maar moet hij maar geen projectiescherm zijn…

Notes:

  1. Of je moet een hele grote zeef hebben, muhaha
  2. Ik was van plan hier heartthrob, ik vertypte mij zodat er hearthrob kwam te staan, wat dan waarschijnlijk iets als een gestolen marshmallow zou moeten zijn, gnuif

Oh wacht, ik weet wel wat!

Op een goede dag bij Fort d’ Ambleteuse

– Joh, dat bord is niet meer leesbaar

– Oh wacht ik weet wel wat. 1

En zo kwam het dus dat een tweede versie van de zelfde tekst, inmiddels bijna even onleesbaar, dwars over de houten versie hene geplakt raakte. Ah, alors allez trucs

Notes:

  1. Oorspronkelijke tekst:

    – Mec, ce signe n’est plus lisible

    – Oh, attends, je sais quoi.


Hoekhuis ofzo

Als je eindeloos de tijd had per dag dan zou je het gaan onderzoeken. Wat is de geschiedenis van dit huis. Waarom heeft het deze vorm en vooral, waarom zitten er juist op de hoek geen ramen? Maar ja, geen eindeloze tijd per dag. 1

Notes:

  1. De speltsjekker had nu van de titel ‘Hoekhuis ouzo’ gemaakt, ofzo is voor mij een woord, dat ie dat niet snapt

Equestrian poetry

Zoals u weet ben ik niet dol op paarden, dat is niet de fout van paarden, dat heeft alles te maken met hoe ik in aanraking gekomen ben met paarden en bovendien wil ik het daar nu niet over hebben.

Ik was namelijk op een verjaardag, niet mijn favo bezigheid, druk, herrie, liflafjes, halve verhalen en te snel weer vergeten namen. Maar toch ik was er en met nichtje(paardenmeisje) ontstond de discussie over hoe intelligent paarden nou zijn1 tot ik het idee kreeg, stel nou dat paarden poëzie maken maar niet opschrijven.2Zou toch kunnen en het geeft meteen een boeiende nieuwe blik op de wereld van het paard.

Notes:

  1. Niet ik, niet ik, ik begon er niet over, ik had al grap over groter hoofd klaar liggen om de discussie te stoppen
  2. Zo zijn kamelen erg goede mathematici
  • Branwen zei: Ik word hier toch zo nieuwsgierig van. Moeten we, dwz. de mensheid, iets mee doen. Hersengolven omzetten in geschreven taal (kan dat al? Wrom niet?) en dan uitgeven. Ik zou zo'n boekje kopen.
  • ton zei: Hersengolven kunnen natuurlijk ook tot een hersenstormvloed leiden.
  • aargh zei: Ik zie paarden nog eerder bekeuringen uitdelen. Wil je poëzie, ga dan tot de koeien.

Het staat geschreven en gedrukt…

Ik heb geen flauw idee of dit onder enig P&PB valt, maar dit was eigenlijk wel een van mijn fraaiste foto’s in Fecamp afgelopen zomer. De hond heeft een zielige achterpoot en is daarmee niet meer de schrik die hij waarschijnlijk eerder was in de buurt.1 Dat zijn baas dan ook nog even krabt waar het jukt, is dan weer een fijne bonus.

Notes:

  1. Al zou ik de voorkant nog steeds vermijden.

Halsbandparkiet (zo ik mij niet vergis)

Sta je buiten bij de gashouder van de Westergasfabriek, hoor je inene een soort van vogelgekwetter dat je niet direct kunt thuisbrengen. Mogelijk zijn het de conferentiegangers die aan het twitteren zijn, maar toch klinkt het nog visceraler. Kijk je omhoog, zit daar een complete roedel heuse halsbandparkieten1 2 3

Notes:

  1. Suske en Wiske en de Heuse Halsbandparkiet, ik zie ‘m al in de schappen liggen
  2. zo ik mij niet vergis, het zou natuurlijk ook kunnen dat Nederland nu ook al echte papegaaien rijk is, met deze winter zou het me niet verbazen.
  3. Ik zie dat ik het de speltsjecker erg lastig maak, helaas wil de mek waar ik dit nu op schrijf ook nog zelf gaan corrigeren, ik moet dingen dus heel erg fout schrijven wil hij de moed opgeven. Maar eens kijken hoe ik dat uit kan zetten
  • aargh zei: Hier hebben we ze nog niet maar op sommige plaatsen in de randstad schijnen ze algemener dan mussen te zijn. Bij mijn zus in Den Haag zie ik ze regelmatig door de tuin vliegen, de bomen bij de Hofvijver hebben ze zo ondergescheten dat ze gekapt moesten worden. In de soep met die beesten!

Ah! je ris de me voir, Si belle en ce miroir!

Ik heb een gaatje, of moet ik inmiddels zeggen ik had een gaatje. Bijna alle muziek trek ik wel, zelfs country (binnen grenzen), Klaus Wunderlich, James Last, Gabber, Noise (denk Merzbow zij het niet te lang), minimal music, middeleeuwse zut, geen probleem, Zangeres zonder naam, Manke Nelis, Eddie Christiani, Bob Scholte? Geen probleem, maar Opera, dat werkte op de een of andere manier niet. Zo hier en daar iets moderners dat gaat nog wel. Akhnaten, Nixon in China, geen probleem. Maar ouderwetse degelijke opera, ik wou wel, maar er was niemand in mijn omgeving die mij nog eens dat kontje kon geven om over het muurtje van mijn aangeleerde weerzin heen deed kijken.

In @Hoepsika heb ik de Operacoach gevonden die mij enthousiasmeert voor de degelijke hardcore opera. 21 april gaat het gebeuren, mijn eerste opera. En waar kun je dan beter mee beginnen dan Faust van Gounod? Met de geweldige (door Hèrgé gepopulariseerde Juwelenaria, Ha! ‘k lach bij het zien van mijn schoonheid in deez spiegel.) Denk als plaatje boven dit stukje maar de weelderige boezem van Bianca Castafiore, want de erven Hèrgé zijn nogal strikt op het gebruik van afbeeldingen, ik weet recht van citaat, maar boh.

  • Irene zei: Ik kijk wel even op de cd van Bianca Castafiore die ik (operahaatster) heb.
  • eMdePee zei: Het is een beginnetje he...

Je weet…

Je weet dat je geen winter krijgt als de vetbollen uitlopen in plaats van opgegeten worden…

  • Branwen zei: Spannend. Wat voor plant zal het worden?
  • aargh zei: Mijn vetbollen zijn zwart uitgeslagen, de vogels vinden ze gewoon vies. Verder eten ze alles wat ik maar neerleg of ophang, het voer is niet aan te slepen.
  • eMdePee zei: Het is al bijna lente. Ik wacht op een nieuw logje...

Schudkleur

Kijk dat wist u dus weer niet. Sommige dieren kunnen alleen zo onzichtbaar zijn als ze zichzelf voor gebruik goed schudden. Het orgaan dat verantwoordelijk is voor hun onzichtbaarheid heet de schuddebeurs, een mutatie van de slijmbeurs die in plaats van inwendige smering zorgt voor het wegglijden in de achtergrond. Hier fraai gedemonstreerd door een goed geschud fazantenpaartje, de ene beter dan de andere.


Get your own!

This one is ours!