-
aargh
zei:
Mooie intro, maar hoe ging het verder he, had ik natuurlijk moeten komen maar ja. 'Het eerste filmpje' houdt een belofte van volgende filmpjes in denk ik dan maar, we wachten geduldig af.
Ik heb het natuurlijk over dit. Het heeft hier lang genoeg aangemodderd! Gaan het post-voorstellingeuze tijdperk eens flink volschrijven. Om te beginnen met een pijnlijke bekentenis. Ik worstel namelijk met iets moeilijks. Iets waar ik niet graag voor uitkom. Ik schreef namelijk eeuwen geleden over het verschrikkelijks dat aan de vondellaan gepleegd is. Boomicide van de ergste soort en naar mijn gevoel nog gansch onnodig ook. Welnu, tot mijn grote schrik en schaamte moet ik bekennen dat de aanblik begint te wennen. Werd ik laatstelijk nog grof levensmoe als ik er langs liep, nu laat het me onberoerd. Misschien als het foeilelijke station gebouwd is, misschien dan laait het weer op. Tot die tijd vrees ik dat ik kan leven met de sloop en kap. Ik schaam mij, weest dus mild met mij.
Gisteren stond hij daar, buiten een imposant (leegstaand) herenhuis. Er werd geklust daar, nee er werd verbouwd, ernstig verbouwd en opgeknapt. De voordeur open, een stekker in zijn hand. Zijn baas had hem waarschijnlijk gestuurd, jongen ga jij daar maar even ditten of datten. En nou stond hij daar, met een stekker in zijn hand, wat verloren, aangebeld bij de buren, door het raampje gekeken, niemand thuis. Zou dit zijn plintladdertje, zijn bougievonkjes, of zijn vierkante gatenboor zijn? Hoe kan ik nou ditten of datten zonder stroom! Wie weet staat hij er nog. In dat geval heeft u misschien een draadloze verlengkabel voor hem?
-
Simone
zei:
Jazeker, ook voor jou! Steek je de stekker nog in het 2e filmpje? Wij blij!
Ja, want ik had beloofd weer elke dag een stukje doen. Och, druk, nou nee, maar wel dat dag anders loopt dan verwacht. Niet dan gewild, want was erg leuke dag, met fijne klantcontact, nieuwe huisarts, oude handje geven en onverwacht bezoek. En als je zelf dat onverwachte bezoek bent, tsja, dan kan het niet anders dan gezellig worden, want waar ik op bezoek was had ik zelf bedacht. En laat het nou ook nog stof tot een stukje vormen (namelijk de tekst die hierboven staat), ach dan is het allemaal eigenlijk best wel dat je zeg tof.
-
Irene
zei:
Ja, heel goed. Een logger moet zich verantwoorden, zeker na een blogrevival te hebben ondergaan.
Ja want ik ging dus afscheid nemen van mijn huisarts. 35 jaar had hij daar gewerkt, dus dan moet je wel even handje gaan geven. Fijne man, ga hem missen. Ook meteen afscheid kunnen nemen van zijn opvolger, want bij de afscheidsbrief (nee hij leeft nog, maar hoe moet je zo'n brief anders noemen) zat ook dit vodje:
Beste mijnheer yak,
Het vertrek van dokter A willen wij gebruiken om u te vragen een huisarts bij u in de buurt te zoeken en u daar in te schrijven. U woont relatief ver buiten onze praktijk waardoor het voor ons lastig is de vereiste zorg te verlenen. Als u ons op de hoogte brengt bij wie u zich heeft ingeschreven, kunnen wij er zorg voor dragen dat uw medische gegevens bij uw nieuwe huisarts terecht komen.
Met vriendelijke groet,
Huisartsen en directie
Kijk het is niet zo dat ik zo bijzonder ben dat de fanfare langs hoeft te komen om mij uit te zwaaien, ik had zelf al ruimschoots het plan om naar iets in de buurt te gaan, maar kenmerkend voor bijna alle communicatie van het 'centrum' is ongelukkig geformuleerd. Ik heb meer dan de helft van de tijd dat mijn huisarts daar werkte bij dat gezondheidscentrum gezeten. Dan heb ik denk ik toch wel een nettere eerste zin bijeengespaard toch? Voor de tweede zin heb ik alleen een hele holle lach over, want anders dan deze brief heeft het centrum geen enkele (extra) inspanning hoeven verrichten. Ik heb er maar niets van gezegd, want mijn ervaring is dat dat resulteert in adding insult to injury. Heb nu een nieuwe praktijk gevonden die in ieder geval bij de eerste kennismaking gezellig was. We gaan zien hoe die communiceren...
Ik heb het niet bewust gedaan, maar soms gebeurt het dat je zes (6) jaar gewoon niet aan een artiest denkt en geen muziek van 'm draait. En dan ineens hoor je een muziekje bij een documentaire en denk je, heeeeeeee, wie is dit ookweer?
Het klinkt veel te modern om 'm ver weg te zoeken, dus kom je er niet uit. Dan is er Shazam om je tot je grote schaamte te herinneren aan Magnolia van J.J. Cale. Biggeltranen want A. muziek. Leve J.J.,1 hiep hiep!
Ik heb zo van die periodes dat het niet lekker loopt met foto's. Ik zit weer op zo'n punt, ik gebruik teveel verschillende computers doorhene elkaar en dan marcheert het niet. Toch heb ik heel veel leuke fotoen voor u. Kijk maar:
Dit was de toegift van de voorstelling. Op Joekiedoe de longneckjumbosopraninojoekoelille.
Nelson was het er helemaal niet mee eens dat we weggingen natuurlijk. Toch was dit voor het eerst dat hij in de koffer ging liggen. Zo zie je maar dat ook de ouder wordende kat nog bij kan leren.
