Tijdens mijn (in retrospect) sabbatical year maakte ik een serie filmpjes die vooral leuk waren om te maken en verder vrij van enige pretentie bleven. Zo doe ik dingen graag. Maar ze staan er nog! Jawel en ze trekken ook nog (af en toe) bezoekers. Er zijn zelfs bezoekers die af en toe nog reageren ook. Vooraal mijn eindetijd filmpje waarin ik een dubbel ingepakte rol chocoladekoekjes als voorteken van de eindtijd zie levert erg grappige reacties op, zo ook vandaag:
ik snap dit echt voor geen meter!! Wat een zinloos filmpje wees wel serieus als je er iets op zet!!
Lief he?
Nu kwam ik vanochtend sowieso wat lastig op gang dus keek ik eens wat de reageurster dan wel niet had staan, want dat is belangrijk bij mensen op de morele hoogvlakte: leef wat je preekt.
Blijkt dat ze karaooksels doet, maar dat kun je niemand kwalijk nemen. Wel grappig was haar reactie op 'brief uit de hel':
weetje eigenlijk heb bijna niemand een excuus dat ze Jezus niet kennen! Iedereen viert kerst en vraag aan iedereen wat de reden er achter is en ze weten het, ook waarom Jezus naar de aarde was gekomen! Maar dat neemt ons niet af om te getuigen over Jezus!! Want Hij leeft en wij moeten het goede nieuws brengen!
Hihi, serieus.
-
ton
zei:
Als Hij leeft kan Hij toch zelf wel het goede nieuws brengen...
-
edwinek
zei:
En ik dacht altijd dat karaoken het werk van de duivel was...
-
Irene
zei:
In dit geval vind ik twee uitroeptekens al een sure sign of madness. Die brengt het niet meer tot vijf.
-
Laurent
zei:
Had die tweede dan wel een excuus om geen Nederlandse grammatica te kennen?
Wat was het kopen van platen vroeger toch spannend. Hoezen kijken, en dan heel misschien luisteren. Als je van bijzondere muziek hield dan stond dat in een aparte bak en dus ontdekte je nieuwe dingen omdat ze bijeen stonden in dezelfde bak.
Met de CD's ging dat ook nog wel, maar toch was het anders. Kleine rotplaatjes, toch kocht ik, puur enkel en alleen op de afbeelding deze cd:
Thuis bleek hij nog goed te zijn ook, net als andere CDjen van Sparklehorse, luister maar1
Afgelopen zondag las ik dat Mark Linkous (Sparklehorse zelf zeg maar), zelfmoord had gepleegd. Gelukkig voor ons heeft hij mooie muziek achtergelaten, al klinkt die tijdelijk een beetje anders.
De geruchten over mijn hoe zal ik het zeggen, zijn overdreven, tenzij u iets anders leest in "hoe zal ik het zeggen" dan dat ik er in schrijf, wat dan wel weer waarschijnlijk is.
Opnieuw: Kort Yakje is weer beter, dat wil zeggen: afkloppen. Ik heb de afgelopen twee weken de moeder aller buikgriepen gehad. Toen ik twitterde uit het bos bij Soestdijk dacht ik dat het over was, maar toen ik thuis kwam ging het weer mega-loos. Super slap, tot de komst van de Cola (want dat is gouden spul in tijden van buikloop). Maar al met al wel twee weekjes lethargie (alleen al omdat het zo'n mooi woord is). Vandaag weer rustig begonnen en och, wat is het weder weder fijn geworden in de tussentijd, hoera! Nelson vindt het ook prettiger om over mijn armen te liggen op mijn buro dan bij me op bed. Kortom, iedereen gelukkig. Hiephoi!
-
ton
zei:
Dat van het bos in Soestdijk is nogal logisch:
Altijd is Kort Yakje ziek, midden in de week, maar zondags niet...
-
Branwen
zei:
Welkom terug bij de, enigszins, levenden.
-
Irene
zei:
Ah, was het hem dat. Ik dacht dat je het te druk had met het lezen van mijn ehm ... tweets.
-
Laurent
zei:
Hé, dat las ik ergens anders ook al, dat cola daar zo goed tegen helpt. Nooit geweten.
Veel weten maakt niet gelukkig. Sinds ik twitter krijg ik meer 'nieuws' onder mijn neus. Het ligt voor de hand om @teletekst, @nrc en (lokaler) @rtvutrecht te volgen. De hoeveelheid ellende die je langs ziet komen doen je bijna naar de PVV uitwijken. Om de haverklap wordt er iemand neergestoken, mishandeld of beroofd.
Je aan de infomatiepijp leggen maakt de wereld niet kleiner maar groter, alle ellende stroomt feilloos naar binnen, hoera. In mijn sabbatical year heb ik mij volledig van het nieuws afgesloten en ik was toen aanmerkelijk gelukkiger (op dat gebied), struisvogels doen het zo slecht nog niet.
Als dit het ergste was, dan zou het nog wel meevallen, even het wereldbeeld aanpassen en hup verder. Op twitter zie je ook hoe lui en scoopgedreven de journalistiek op het ogenblik (mogelijk langer, maar toen wist ik dat nog niet he?) is.
In alle berichtgeving die ik gezien heb over de kwestie @momohandis die geweigerd werd aan de deur van drie café's in utrecht, staat niet meer dan wat hij daarover getwitterd heeft. Journalistiek is toch meer dan het overtypen van wat op twitter staat? Ik zie nergens dat de betreffende kroegen gebeld zijn voor een reactie om maar eens wat te zeggen.
Om nog maar te zwijgen over de hijgerige overgedetailleerde berichtgeving in de zaak van Milly Boele. Publiciteit kan goed zijn om een verdwenen meisje op te sporen, maar verder hebben wij er niets mee te maken (toch?).
Zo, vanaf vandaag minstens een week alleen maar vrolijke stukjes en ik laat de depri berichtgeving over aan Irene.
-
Irene
zei:
O nee. Dat was eens maar nooit weer. Ik wil het ook niet meer weten allemaal.
Ik hou van duidelijkheid, ook in samenvattingen. Soms blijf je zo zitten met open eindjes, zo niet in bovenstaand stukje, dat scheelt discussies aan de ontbijttafel:
- Nee, het waren cilinderkop binnenzeskantboutjes - Nee, niet waar, het moeten galvanisch verchroomde sanitair schroeven
-
Branwen
zei:
Wellicht dat kruiskopschroeven dodelijker zijn dan anderen? Ook fijne discussie.
-
ton
zei:
Kruiskopjes, echt iets voor foute priesters.
-
Gerhard
zei:
Briljante info. Volgende keer een cursus spijkerworst.
