Oeh, ik heb mijn studio opgeruimd. Synthesizer in koffer gedaan (want niet meer zo in gebruik) meer vloeroppervlak en een rustiger totaalbeeld. Kortom, alajoepiejoepijee. En het is maar goed ook, want waar de grote studio's dicht gaan, is er behoefte aan kleintjes!
We beginnen vandaag talig en eindigen talig. Om te beginnen een onderkop uit het NRC van zaterdag:
De kop van de week
Als je hem drie keer leest gaat het je duizelen.
Boomverzorgers
yak had gisteren een heuse boomverzorger op bezoek. Hij gaat de Japansche kersch verzorgen, met pleisters en naar ik vrees ook een zaag. En kluug dat hij is! Hij gaat 'm helemaal mooi houden en toch verminderen, goed he? Maar eerst moet hij nog even bloeien (de boom).
Liedje
Mijn studiotje afgeslankte vorm doet het prima en om dat te demonstreren heb ik op mijn vrije maandag even wat zitten knutsen:
The long way home
We nemen allemaal wel eens een omweg, maar deze leek me wat overdreven.
Talige uitsmijter voor Ton
Bij strijklicht zie je kreukels beter.
-
edwinek
zei:
En hoe zit het met de electronische, eh, kersen in de boom?
-
ton
zei:
Ik ga meteen sparen voor een stoomstrijkijzer met vloedlicht!
Ik ben een pieletje kwijt Zo kan ik dat het beste noemen Ik was het kwijt En vond het weer Het lag op een foute plek, vandaar Eigenlijk wel logisch ook Ik haalde het er weg Want, het hoort niet daar
Nu ben ik een pieletje kwijt Het ligt niet meer waar het niet hoorde Dat is goed, Maar waar het nu is? Op een goed, onbekende plek
Het was een pieletje Een snarenlangsleidpieletje Zodat al jaren vijf Het maximum is voor hem Aan snaren
Een vriend van mij merkte een keer op dat de LP Nina Hagen Band erg goed was, alleen jammer dat Nina Hagen er zelf op staat. Ik vond gisteren als nog het snarengeleiderdingetje terug (hoera). Dus nu kunnen er weer zes snaren op die gitaar en dat maakte het mogelijk om eindelijk de zgn Nashville tuning uit te proberen. Als je dan zo even zit te spelen ontdek je dat op heel veel liedjes gebruik gemaakt wordt van een dergelijke stemming, de Smiths hebben bijvoorbeeld op een aantal nummers een hoog licht getinkel: Nashville tuning. Het deed me ook aan iets anders denken, van Nina Hagen en dan kan ik het weer niet laten he?
Niet goed voor mijn stem? Ik kan al weer fluisteren, maakt u zich geen zorgen. Voor de kenners, in het midden duikt Marianne Faithful op...
Mijn beleid was dat ik het gewoon niet meer zou vertellen. Dat heeft alleen tegen mij gewerkt, want iemand had de indruk dat ik steigervrij was. Toegegeven, ik heb zelf geen steiger meer voor de deur, dat niet. Ook de omliggende huizen die in de steigers stonden, zijn steigervrij, maar een van de tussenliggende huizen, die in de eerdere ronde niet mee had gedaan, is nu overstag. Bovendien wordt aan de achterkant door iemand heel hard gewerkt om een nieuw balkon te realiseren. U hoeft niet heel erg mee te lijden, maar uitspraken als: "Ja, makkelijk praten van iemand die geen steigers meer heeft. ", kan ik nog even niet hebben...
-
ton
zei:
Dat zijn meer dalers! (Of wordt dit gezien als niet toegestaan leedvermaak?)
-
aargh
zei:
Rustig maar yak, niet steigeren. Het gaat een keer voorbij.
En dan begint men massaal terrassen aan te leggen.
-
Irene
zei:
O, aha, jeetje, sorry. Hoe had ik nu ook door dit http://log.krak.nl/wateenswas/e2031.html kunnen denken dat er ergens nog eentje stond. Stom hoor.
Ken je die mop van die machine die kapot ging? Wasmachine. Schoonzus komt straks met grote baal was (twee kindjes) want wasmachine is al een week kapot en hoewel hij gisteren gerepareerd zou worden, is dat niet gebeurd. De grootste (en fijnste) wasserette van Utrecht is niet meer (zit nu een ijssalon in, nota bene), en dan kom je bij mij uit, dat snap ik wel ;-)
-
aargh
zei:
Oh jee, was er maar overal een Waswacht. Ik zal de volgende keer ook een alternatief moeten zoeken, maar yak is wel een beetje ver weg!
-
ton
zei:
Bij een ijssalon kun je toch op lage temperaturen wassen. Moet kunnen volgens de reclames. Wat's een waswacht?
Het gebeurt niet alle dagen, maar soms krijg ik van die fijne mail. Waarom is me niet helemaal duidelijk, maar fijn is het. Kijk maar:
Breid uw kennis uit met innovatieve en praktische parkeeroplossingen
Geachte branchegenoot,
Er liggen grote uitdagingen bij het ontwikkelen en uitvoeren van parkeerbeleid. Parkeerbehoeften moeten nauwgezet in kaart worden gebracht. En hierop moet efficiënt worden ingespeeld met het bouwen en exploiteren van goede parkeervoorzieningen. Stuk voor stuk specialistische opgaven die steeds complexer worden. ParkeerVak 2009 is de enige beurs in Nederland waar alles draait om parkeren, van gebouwde parkeervoorzieningen tot straatparkeren. Een spraakmakend, tweejaarlijks evenement met boeiende voordrachten en minicongressen waar innovatieve en praktische parkeeroplossingen, technologische ontwikkelingen en veranderende regelgeving ruimschoots aan bod komen.
Als je dan ook nog bedenkt dat Guido van Woerkom (hoofddirecteur van de ANWB) een en ander spectaculair gaat openen, doe je tot 31 maart geen oog dicht. Ik kán er gratis heen en verslag uitbrengen, maar helaas is het niet om de hoek en gaan de maar liefst 7.000 m² aan parkeerideeën, bijzondere exposities, boeiende voordrachten en praktijkgerichte workshops aan uw en mijn neus voorbij.
-
edwinek
zei:
Maar wel fijn om te weten dat jij blijkbaar bij deze in de parkeerbranche zit.
-
ton
zei:
Dat is vast niet altijd, ik gok op een paar keren.
-
yak
zei:
Ik weet dat ik heel dom ben, maar ik begrijp hem niet ton...
Het was op de kleuterschool. Ik deed ook eens mee met cojbojtje (zal het geweest zijn), paaaaauwww, ik was dood. Dus ging ik liggen en was dood. Tot de juf kwam kijken wat er was, want yak was flauw gevallen.
Nee, ik was dohoooood.
-
ton
zei:
"mijn zuigeling schoot mij beneden", wat afschuwelijk...
-
edwinek
zei:
Ik voerde tijdens het cojbojtje spelen eens een hele slimme ontrekkende beweging uit. Toen ik tenslotte uit geheel onverwachte hoek op het slagveld aankwam was iedereen al naar huis...
Ouderen (als ik) die vaker in aanraking komen met de medische stand zullen gemerkt dat je (net als in dit filmpje) steeds vaker een formulier in moet vullen voordat je iemand te spreken krijgt. Het idee is dan dat de behandelenderd minder tijd kwijt is met de anamnese en dus minder tijd kwijt is aan jou. Meer tijd aan het lezen van het formulier, dat dan weer wel, hoewel ik met A. meegemaakt heb dat het ingevulde formulier niet ingekeken werd en de arts in kwestie gewoon zelf een paar vragen stelde.
De grap is hier dat het in een infomercial zit, de 'client' al bij de behandelaar aan tafel zit, geen antwoord op haar vraag krijgt en een formulier in handen krijgt gedrukt.
Op het einde nodigt de juffrouw ons uit om de lijst in te vullen zodat we er achter zullen komen dat we sowieso een meer dan zeven van die klachten wel hebben. Maar zelfs als je op alle vragen nee antwoordt krijg je het volgende advies:
U heeft in totaal 0 klachten. Dat is geweldig. Toch kan het wel zo zijn dat uw ademhaling verstoord is.
Er komen steeds meer 'zelftestjes' die je al snel tot patient maken. Ze zijn er eigenlijk voor alle klachten waaraan verdiend kan worden.
Mopperkont yak signing off, tot de volgende keer ;-)
-
ton
zei:
Ik vind het wel wat hebben, vóór de behandeling alvast het klachtenformulier invullen...
Er is iets met onze voordeur, hij is super super aantrekkelijk om aan de binnenkant tegenaan te pissen. Minimaal drie poesen plassen bij opbod tegen de deur en via de deur op de mat. Ook insluipkatten dus. Nu vraag ik me af, als ik mee doe, zouden ze dan ophouden of zou ik in de tuin gezet worden.
Realiseer me net dat dit wel eens zou kunnen raken aan mijn pis- en poepbeding, nouja, omdat het zulk zonnig weer is.
-
Simone
zei:
Ja, doe mee en kijk wat er gebeurt... :-)
Wat een geweldig weer! Echt fantastisch, om gewoon je balkondeur bij open te zetten, ware het niet dat er iemand beneden hartstochtelijk aan het zagen en timmeren is. Verder, oh, wat heerlijk!
-
Irene
zei:
Zien werken doet werken, toch. Het is nog veel te koud om stil te zitten.
-
ton
zei:
De poesen hebben die deur nog niet ontdekt?
Misschien heb ik er al vele malen over geschreven, maar het probleem blijft en over problemen moet je schrijven, u hoeft er niet per se over te lezen, dus afhaken kan nog.
Neen, u bent er nog, gelukkig, want een lezend oog is wel heel fijn om tegenaan te schrijven, zie? Ik heb een koekprobleem. Het is namelijk ziezo gelegen, koekjes en koffie. En dan wel koffie warm (heet), koekjes lekker zodat koekjes op als koffie drinkbaar. Meer koekjes? Kan, maar geen goed plan.
U ziet, uithuilen en koffie zetten.
Ondertussen luister ik gewoon lekker naar Prokofiev, dus ik heb het he-le-maal niet slecht.
-
aargh
zei:
Wonderlijk, bij mij is de koffie altijd koud als de koekjes/boterhammmen op zijn. Weggooien en opnieuw zetten? Of in de magnetron? Hm. Prokofiev dan maar!
-
ton
zei:
Hapje, slokje, hapje, slokte, hapje, slokje, enceterra...
-
Irene
zei:
Wat ton zegt, om het leven nog beter te maken.
-
Simone
zei:
Prokofiev...Ivan the Terrible of The tale of the stone Flower?
-
yak
zei:
@allemaal: Veel koekleed, heel veel koekleed
@Simone: nee Lieutenant Kije suite
-
edwinek
zei:
Koekjes invriezen en gelijk met koffie opdienen. Als je geluk hebt gaan ze gelijk op (anders koekjes dichter bij hete koffie leggen).
-
ton
zei:
Een koe hoeft geen kleed, ze is al mooi genoeg van haarzelf.
In NRC dit weekend een interessant artikel over het 'photoshoppen' in de eerste helft van de vorige eeuw en de rol van foto's in de krant. Dat de afdrukkwaliteit van foto's zo slecht was dat het meer als illustratie gebruikt werd van hoe het heeft moeten zijn dan hoe het werkelijk was. Zat ook fijn linkje bij naar huidige foto-manipulatie die de mist in gaat.
-
Irene
zei:
Dat artikel is weggeshopt denk ik. 'Geen resultaten'.
Yak deed diepteinvestering en kocht trommelpadjes. Nu kan hij ritmepatroontjes in trommelpadderen en dat deed hij gisterenavond, gelukkig staat het niet in de bijbel, want anders zou u er na het luisteren dezes aan moeten twijfelen.
Voor deze ene keer opgedragen aan Andries Knevel (hihi)
-
ton
zei:
Als je nu ook nog wilt koffiepadderen, ik weet waar je voor een habbekrats (verzendkosten of zo) aan gebruikte padjes kunt komen.
-
Simone
zei:
De bijdrage van de sax bevalt me wel...en het ritmegerommel op die trommel, voelt bijna alsop een schommel. ;-)
-
yak
zei:
@ton: Die gebuikte koffiepadjes maak ik zelf al. Ik heb er vanochtend nog per ongeluk koffie van gezet, niet te drinken
@Simone: Die sax is fijn ja, ik bof maar weer!
Er zijn mensen voor wie alles op te delen is in twee categorieën, iets is óf een zegen óf een kans. Voor weinigen zal de 'crisis' een zegen zijn, maar in mijn (al dan niet elektronische )brievenbus krijg ik wel steeds meer post van kanszieners:
In tijden van crisis wordt er vaak als eerste gesneden in uw IT budget. U zit dan als de 'kaas in de tosti': klem! Er is maar één manier om uit deze situatie te komen, namelijk door zelf actie te ondernemen. Het lot ligt in uw handen in deze tijd en ga de strijd aan!
Terwijl in tijden van crisis de tosti zonder kaas genuttigd wordt, dat weet iedereen. Nu maar hopen dat de analogie niet opgaat...
-
ton
zei:
Dit is het begin, wij gaan door met de strijd!
Soms kun je iemands idool worden zonder enige (bijzondere) inspanning. Zo heb ik de status van afwasgod verkregen door wél alle vaat in de vaatwasser te krijgen, terwijl dat voor onmogelijk gehouden werd. Ik weet natuurlijk beter, want als ik al een godje ben, dan ben ik toch wel een mini mini mini afwasgodje. Ik heb namelijk weer mijn eigen afwasgod, die zou namelijk nóg een dag vaat in de zelfde machine kwijt gekund hebben. In ieder geval is het zo dat zij die mij voor afwasgod houden mij dagelijks bij het inruimen aanroepen, dat het ze gegeven zal zijn, met hun nederige vermogens hun vaat in het wassertje te krijgen.
-
Simone
zei:
Oeh...dit ziet er beklemmend uit. ;-)
-
MdP
zei:
Yak is een afwasgod in het diepst van mijn gedachten...
Ik heb een kastje en mijn mensen noemen dat liefkozend 'zijn kastje', alleen heb ik daar niets aan. Het maakt alleen maar duidelijker dat het onwil is. Ze weten wat ik wil en geven daar geen gehoor aan. En dan ontstaat er dus een splijting in het lieve poesenbolletje (zoals zij mijn stoere hoofd noemen), want enerzijds wil ik het liefst hun ogen uitkrabben, maar dat maakt mijn kansen alleen maar kleiner.
Dus doe ik wat elke geconditioneerde kat doet: lief zoet zitten en verwachtingsvol kijken. En als ik niet vroeg genoeg begin dan komt er nooit wat. Dus als yak om drie uur 's middags naar de keuken gaat, zorg ik dat ik voor 'mijn kastje' zit, om pas na half zes mijn zin te krijgen.
Maar het pijnlijkst is dat als ik in de stoel uit lig te rusten van deze actie met altijd weer onzekere uitkomst, ze onveranderlijk zeggen:"Oh, kijk hem toch eens lief zien liggen, dan zou je toch zo een kat willen zijn".
Gevaarlijke gekken.
-
Irene
zei:
In elk geval een ereplaats om in te wachten, dat is toch ook al iets.
A. noemde het 'groenen', maar ik heb het later eigenlijk nooit meer zo horen noemen, dus zal het wel iets gewestelijks, of A.-lijks geweest zijn. Hoe je het ook noemt, ik mag graag naar buiten kijken, hoewel ik het liefst op een stoel onder de tafel lig, met de nodige privacy en rust. Het laatste jaar kan ik ook in de tuin groenen, da's extra groen en ook wel heel spannend want er zitten ook andere poesen. Onze tuin is heel groot, veel groter dan het huis, want hij loopt door langs een heleboel huizen. En dat is helemaal van mij. Van de week liep ik over een schutting in onze tuin en daar liep inene ook een hond. Da's helemaal nieuw en eng. Dus ik vluchten een steiger in, maar dat klimt rot joh! Dus toen hing ik daar, yak roepen naar de jongens van de hond, nou toen ging de hond weg en sprong ik ergens heen waar ik niet meer weg kon. Het was een deel van de tuin waar ik nog niet eerder was geweest. Ik hoorde yak en U wel, maar ik kon er niet uit. Nou en toen toen toen toen kwamen ze ineens uit een ander huis, met een hokje en daar moest ik in en toen toen toen gingen we over straat en weer ons eigen huis in. Nou.
-
edwinek
zei:
Ik zit te sidderen in mijn stoel, wat een avonturen!
-
Irene
zei:
Poehee. 't Is dat dat goed afliep anders was ik in de spanning gebleven.
In de Achterhoek is groenen trouwens een ereboog maken met witte crepepapier bloemen erin, voor het bruidspaar.
-
MdP
zei:
Je zou bijna groen van angst worden! Dappere poes!
Het gebeurt niet alle dagen, maar soms komt hulp uit onverwachte hoek. Mijn noodbookje begint een beetje jichtig te worden. De Batterij wil niet echt meer en het snoertje van de voeding is, ach hoe zal ik het zeggen, wormstekig. Verder doet hij het eigenlijk best gewoon goed, ruimschoots goed genoeg, maar hij is wel oud, dus nieuwe dingen ervoor kopen, dat is niet verstandig. Was ik voor de gezelligheid1Ubuntu aan het installeren op een usb-stikje, zegt ubuntu inene: joh, weet je, het zou wel eens kunnen dat jouw batterij ieder moment in de fik kan vliegen en dat je zo een nieuwe kan krijgen van de fabrikant. Linkje gevolgd: inderdaad, ik had een linke batterij, dus ik krijg graatloos een nieuwe. Goed he?
1 = Zodat ik in de woonkamer een remote X sessie kan starten en op de pc op mijn werkkamer kan werken terwijl U aan de zelfde tafel werkt aan een fotoboek (lang verhaal).
", kan ik nog even niet hebben... 
