KrakLog

Wandelpad

Als je wandelt, gewoon in Nederland, dan word je geconfronteerd met de mate waarin je generaliseert, invult, vooroordelen hebt. Bijvoorbeeld dat er in de randstad alleen maar asfalt is. Toegegeven, er is heeeel veeeel asfalt, ook nog veel klinkers, veel saaie bermbebossing waar je niet veel aan hebt, bijna geen plekje waar het dominante geluid niet dat is van langsrazende auto’s, maar toch, er zijn ook wandelpaadjes waar je niet op gerekend had. Paadjes waar je niets hoort dan vogels met opspelende hormonen voor de tweede leg. Paadjes die wild begroeid zijn door laat-maar-gaan-bomen en -struiken. Paadjes die zelfs niet illegaal per fiets begaanbaar zijn al is je bike nog zo all terrain. Zo kan ik een wandeling van Breukelen naar Woerden van harte aanbevelen. Op het einde daarvan is een tripje naar het Bierhuys aan te raden, naar verluid 135 speciaalbieren, je kunt het slechter treffen na een wandeling.

P1430286

  • aargh zei: Het zijn leuke snippertjes, maar het zijn wel snippertjes hoor Krak, dat kun je toch geen vooroordeel noemen. Maar een lekker biertje bij een mooie snipper is nooit weg.
  • Simone zei: 135 speciaalbieren...keuzestress?
  • yak zei: @aargh: Klopt, maar als je er niet meer in gelooft, is het weg. @Simone: is altijd een probleem ja, terugkomen de enige oplossing.

Allemaal beestjes

Roef roef roef, ging iets voor mijn wandelschoenen aan de kant. Helahopla, wat was dat? Het leek in eerste instantie een rups, maar daarvoor liep het te snel. Voor alle andere beesten had het te veel haar of anders pootjes. Roef, roffel froep, liep het verder. Foto, wat een raar beest! Dan maar eens een foto genomen van de zijkant.

P1430363

Oh, is het zo’n dag. Sorry, ik ga al.

  • Simone zei: ;-)
  • irene zei: Aha is t er zo eentje, of liever zijn het er zo tweetjes.

Varieteit

Ik zal het meteen maar toegeven: ik ben tamelijk nostalgisch van aard vandaag. Waarschijnlijk komt dat omdat ik in de tuin heb gezeten. Lekker in eigen tuin, lui, niet uit wandelen of andere ondernemende dingen, gewoon in de tuin, een beetje onder de parasol, boekje lezen. En laten we wel wezen, dat is er dit jaar nog niet veel van gekomen, als het weer al fraai was, dan toch meteen op pad.

Het wijkje waar ik woon is uit 1913 en dus dit jaar een eeuw oud. Ik weet niet of de buren dat weten, maar jubileum, hiep en ook wel hoera. Als consequentie is het een ratjetoe van verbouwingen, aanbouwingen, opbouwingen en verherbouwingen aan de achterkant. De voorkant is beschermd stadsgezicht, maar de achterkant is meer een ieder-voor-zicht.

Langzamerhand zal iedereen wel een moderne centrale verwarmingsinstallatie hebben met zo’n tweeweg in- en uitlaatschoorteen. Een fantasieloos gek hoedje dat er voor zorgt dat je niet meer in je slaap sterft aan koolmonoxidevergiftiging, ik ben er blij mee. Gelukkig ruimt niemand z’n oude schoorstenen op, dus kun je nog dit soort fraaie dingen zien, fraaie handvlijt maar hoe lang nog?

En net als mijn nostalgie om dreigt te slaan in melancholie, vliegt er al tsjilpend een heel jong koolmeesje naar het niet leeggegeten pindanetje van afgelopen winter en gaat daar lustig van snacken1. Lief he?

Notes:

  1. Geen beeldmateriaal helaas
  • Simone zei: :-)

Liften

Dit stel ik me hierbij voor, ongeveer:
– Mag ik mee?
– Je moet mee, want de snoek
– Mag ik op je rug?
– Nee daar ben je nu te groot
– Ah
– Nee
– Ah
– Nee, nee, nee!
– Maar ik kan nog niet zo goed
– Nee, je moet oefenen, kom we gaan
– Mag ik dan nu op je rug?
– Neheee
– Nu dan?
– Neheeheee
– Ah, mam, mam, mam aaaahh mam?
– Nou vooruit dan, maar terug zwem je zelf
– Hoi hoi hoi

  • irene zei: :-)
  • Simone zei: Cute :-)

Berendinges

Dol ben ik, op berenklauwen. Niet in mijn tuin en eigenlijk ook niet elders, want ze zijn zo agressief en zo in grote getale, maar eentje, op het punt van uitkomen, daar kan toch niemand van zeggen dat het lelijk is. Imposant en, hoe zal ik het zeggen, berig. En met zo’n lichte hint van Karl Blossfeldt.

  • Simone zei: Mooi, zo'n boeket berenklauwtjes!

Reigersteiger

Och wat zat hij daar fraai achter de Knoopkazerne. Pootjes om de rand geklemd, klaar om over het water te scheren en om het even welk lekker hapje te snaaien.

P1430307Niks geen patat voor deze vogel, ambachtelijk vissen, of kikkeren, dat laat ik in het midden. Een paar keer stond hij op het punt te duiken, maar uiteindelijk vloog hij weg omdat als vanwege, hoe zal ik het zeggen, mij. Sorry reiger. 

P1430312

  • Simone zei: Indrukwekkende foto's, vooral die spannende klauwen...angstaanjagend zo dichtbij!

Ga jij eens even netjes zeldzaam wezen!(2)

Dit gaat een stapje verder. Niet zeldzaam lopen te zijn is een ding, maar poseren voor de foto? Dat kan dus echt niet. Nu zou het me niet verbazen als deze vos een beetje op z’n laatste pootjes liep en dat zou ik dan weer moeten waarderen, want daar wordt hij weer netjes zeldzaam van.

Twee paden verder: nog een vos. Ik ga daar dus nooit meer naar toe, dat snap je, al die onzeldzame beesten.

  • Branwen zei: De vos kijkt een beetje zo van, nouja, doe maar dan die foto. Het mot mar.
  • Branwen zei: Weetjewel. Alsof hij mediatraining heeft gehad maar het er niet helemaal mee eens is. Eigenlijk.
  • Simone zei: Hier hetzelfde. Eerst een oude bejaarde vos in beeld en daarna weer een jonge of anders ogende vos? Geniet van de variatie!
  • Laurent zei: Da's bijzonder zeg, zomaar een vos tegenkomen.

Ga jij eens even netjes zeldzaam wezen! (1)

Stel, trouwdag1, wandeling A’damse waterleidingduinen, “OH, KIJK NOU DAN TOCH, FLAKBIJ, REEEEEEN2 .” Verkeerde lens bij mij, maar misschien laat het zich kieken, toch wel, nou, ja, zien thuis wel wat het wordt. Dichterbij, oh, nog een keer knip. Nog dichter, knip, klakkerdeklik. “Oh, dan komt er toch wel zo’n gevoel van, joh over je he?”, “Nou”

Twee paden verder: Meer reeën, veel meer reeën,  op het laatst konden we geen reeën meer zien, zoveel reeën zagen we, we snakten zelfs naar iets, hoe zal ik het zeggen, irreeëels. Kreeg bijna verlangens naar jachtgeweren. Reeën zijn enkel leuk als schaars. Een ‘jaarsfeestje met tien stukken taart is het op de een of andere manier niet. Pech.

Notes:

  1. 4 jaar, dank u
  2. Ik schrijf hier netjes reeën, terwijl ik in spreektaal gewoon herten zeg. Ik weet dat het fout is, maar wat is nou fout en goed als je daarmee het uitspreken van een trema kunt voorkomen
  • ton zei: "Een reetje" is ook duidelijk. Driewerf hoera overigens!
  • aargh zei: Reeen zijn de nieuwe konijnen zeg ik altijd maar. poe, vier jaar alweer, tijd vliegt. Gefeliciteerd en ga zo door :-)
  • Edwinek zei: Om je gerust te stellen (en even lekker pedant te zijn): volgens mij is dit een damhert. Dus eigenlijk had je gewoon gelijk, ad. noot 2.
  • Simone zei: Als elk stukje taart er weer anders uitziet en smaakt vind ik dat prima. Zo ook met damherten, als je goed kijkt zie je de verschillen en kun je toch genieten van veel herten tegelijk.

Het wonderbaarlijke incident van de tandartsafspraak in de nacht

Tandartsen willen aardig voor je zijn door een zo voeg mogelijke afspraak te maken. Dat je voor je werk nog bij ‘m langs kunt en je dus niet zo veel van je productieve werkleven hoeft te missen. Nu is het zo dat ik graag wat langer doorwerk als dat betekent dat ik niet heel vroeg mijn bed uit hoef. Bovendien heb ik de afgelopen tijd wat groot-oude-vullingen-onderhoud gehad waarna ik de rest van de dag niet zo heel veel meer waard was. Wat mij betreft mag die tandartsafspraak dus best in de middag.
Mijn laatste tandartsbezoek was echter zo indrukwekkend dat ik niet de tegenwoordigheid van geest had om te sputteren bij het onmenselijk vroege voorstel dat gedaan werd, namelijk half negen!1
Kom-ik-daaar, blijkt mijn afspraak onvindbaar en ook niet desondanks toch vervulbaar. Duizend maal excuses en fout en och en zeker ook wee! Maar ik heb een kinderkant, en die was als, eh, een kind zo blij! Ja maar u bent wel voor niets gekomen. Dat kind vindt dat geen enkel probleem. Haha, nieuwe afspraak, nachtkaars uit…

Notes:

  1. “Dat is nog niks!” hoor ik u zeggen en u heeft natuurlijk gelijk, maar op maandagochtend half negen ergens moeten zijn, dat is voor mij ‘s nachts.
  • Irene zei: Dat is zeker niet niks. Half negen zeg. Dan is het nog bijna donker ;-)
  • Simone zei: Je wensen worden direct vervuld, gaaf! Zwaai je wel eens met een toverstafje in het rond? Ik zie het helemaal voor me. ;-)
  • aargh zei: Die foto! Als er toch eens zo'n schap was geweest ergens in de heuvels tussen Ullapool en Cape Wrath, dan zou ik echt helemaal los zijn gegaan!
  • Simone zei: Genoeg van KITKAT en TWIX

Eiglanskop

Deze zat ergens in een boom. Mijn vogelboekje was er vrij duidelijk over: het is onduidelijk of dit een glans- of een matkop is. Onduidelijkheid is niet erg, als daar maar duidelijkheid over is. Ik bedoel, als ik iets niet weet ben ik graag niet de enige.

De grootste verschillen tussen de kopjes zitten namelijk in de zang en zong niet op dat moment. Hij bleef wel lief zitten toen ik dichterbij kwam. Klikkerdeklak zou ik bijna zeggen.

  • Simone zei: Vogelpaparazzo, wat een karakteristiek vogeltje heb je goed in beeld gezet. Met mooi glanzend koppie ;-) Misschien gaat ie vandaag nog zingen in de zon, laten we het hopen!
  • aargh zei: Ja ze doen het erom, stijf snavel dicht als er gevogeld wordt in de buurt. Fitis en tjiftjaf zelfde verhaal, ik weet nooit wat hier in de struik voor het raam zit te zwijgen.
  • Simone zei: Praat ook mee....
  • yak zei: ;-) Maar hebt wel gelijk!
  • Simone zei: Geen zin meer?