KrakLog

Jubileumsstukje

Tuurlijk was het vijftien jaar geleden (in april) dat KrakLog het licht zag, maar ja, toen was ik uit de lucht en dan ben ik toch geneigd dat een soort een beetje van, niet te vieren. Ik zal wel een hele zachte yey gedaan hebben waar ik niet van wist waar dat voor was en dat dat dan was omdat KrakLog vijftien was, maar meer ook niet.

Maar vandaag is er wél een heel echt jubileum, U en ik zijn vandaag twaluf jaar samen. In een twaluftallig stelsel is dat een rond getal, dus hoezee! Op de volgende 12 dus, hoezee en als u in de buurt van een stukje taart komt, of een glas van het een of ander dat zich heugelijk laat heffen, voel u vrij om dat hier over te laten gaan (maar voel geen druk),

  • Irene zei: Gefeliciteerd!
  • aargh zei: Het is alweer bijna twaalfeneenhalf, gefeliciteerd nog!

Opponeerbare duim

Ik mag graag prehensiel zijn. Ik vermoed dat ik als kind al best wel grijpgrage handjes had. Dingen die dáár liggen naar hier halen.  Oppakken en bekijken. Het tactiele, het bepotelen vastpakken zeg maar. En ik denk wel eens dat we niet vaak genoeg stil staan bij dat wat dit allemaal mogelijk, of in ieder geval zo makkelijk maakt: onze opponeerbare duim1. Ik moet er alleen om die reden al niet aan denken om een paard te zijn, of een hond2, nee dan nog liever een kreeftachtige met grijpklauw. Het is niet voor niets zo dat wanten als enige de duim nog vrij laten3. En dan te bedenken wat je allemaal nog meer kunt dankzij die opponeerbare duim. Denk eens aan het verlies aan nauwkeurigheid bij het pulleken in de neus. Of iets om te zuigen als je een stukje wilt schrijven maar mensen niet nogmaals lastig wilt vallen met een verhaal over toetsenborden4 de veelzijdigheid van de duim zou wel eens bezongen mogen worden, maar ik heb er geen liedje over kunnen vinden6. Kortom, tijd voor koffie, om de dag eens goed te beginnen.

Notes:

  1. En als u geluk heeft, zelfs duimen, meervoud
  2. U ziet hoe knap ik hier de kat ontwijk.
  3. Om in z’n eentje koud te worden
  4. Waarbij opgemerkt zij dat de duim bij het gebruik van Clive en de Erika’s5 weer van groot belang zijn, maar dit terzijde.
  5. Prachtige naam voor een band
  6. Of dan toch geen liedje dat ik aan u zou willen aanraden of zelf zou willen horen (zeg maar).
  • Irene zei: Eh het technisch aspect van dat met de neus? Of wil ik dat waarschijnlijk niet weten ;-)
  • yak zei: Ik vind het bij herlezing vooral lastig dat het neuspulleken direct gevolgd wordt door het duimzuigen. Dan terugkomend op je vraag: ik denk in dat geval dat de duim zélf gebruikt wordt voor insertie in de nasale orifice. Ik geloof dat de strekking van liggende pis-en-poepbedingen mij niet toestaan hier dieper op in te gaan (pun intended)
  • aargh zei: door kromgroeiende (dupuytren) vingers kan linkerpink niet meer relaxt in de neus. Opponeren gaat nog prima maar daar heb ik even niks aan. Nog even en de duim opponeert tegen de achterkant van de pink, het hele ontwerp klopt niet meer.

Nette Erika

Ik begrijp dat u er helemaal klaar mee bent, eerlijk gezegd ben ik dat ook. Zelfs zo dat ik me af vraag of ik er ooit aan toe ga komen om d’r van een verfje (olie) te voorzien. Maar zeg nou eens eerlijk, is het geen bjoetie? Ik moet alleen nog een keer mooiere schroefjes op zien te snorren al zie je die op deze foto gelukkig niet zo goed. Omdat ze net af is heb ik d’r ook even gebruikt voor mijn werk. Dat gaat opmerkelijk goed, maar liever toch niet. En dat is dan maar weer goed ook omdat ik daar Clive voor heb. Nette Erika gaat naar de schrijfkamer, waar die op dit moment dan ook is.

Om het nog even over iets heel anders te hebben, bijvoorbeeld in dit geval Sieb, namelijk dat Sieb de gewoonte heeft zich foto’s in te wurmen. Als hij dat met zijn lieve snoetje doet is daar natuurlijk helemaal niets tegen. Dat begrijpt u, want als dit logje volledig zou bestaan uit Siebfoto’s dan zou de populariteit dramatisch toenemen, buiten alle kijf verheven. Nee, het gaat nu even over die haar op de linker shifttoets.  Ik weet dat er mensen zijn die dat pijn in het hoofd doet, ik snap het, ik voel het geloof ik zelfs, maar helaas, hij zit er echt. Niet meer op het toetsenbord, maar wel op de foto. Sorry, het spijt me, maar ik ga er niets aan doen.


Yak maakt sportfoto

Onze inwonende poesenoppas deed mee aan de singelloop1. En dus gingen wij juichen2. En foto’s maken, actiefoto’s zelfs. Dus wij gingen in een bocht staan, ruim zicht op het traject en dus op tijd met camera, klik klik klik, rapid fire. We waren iets eerder dan de prognose en de lopers iets later. Dus wij zagen een kleine 2000 lopers langskomen. Daar ben ik (en ook U trouwens) niet op ingesteld. De eerste 10 minuten kun je er nog best je aandacht bij houden, maar daarna is het gebeurd. Als in trance zagen we de nimmer aflatende stroom mensen langsdobberen, af en toe maakten we nog een grappige opmerking3. Maar opletten was er effectief niet bij. Tot op de laatste seconde zagen wij Sieb’s steun en toeverlaat in barre vakantietijden niet. Gelukkig kon ik nog één kwaliteitsplaatje schieten, maar weg was hij al. De topatleet!

Notes:

  1. Gek, maar klinkt als een aandoening.
  2. Pavlovreactie
  3. Nou die Rob loopt nog lekker! De nummers hadden vaak ook een voornaam.
  • Irene zei: :-D
  • aargh zei: O ja dat is iets om een epileptische aanval van te krijgen of zo. Ooit de hele vier mijl van Groningen uitgekeken, drieentwintigduizend lopers met daartussen zo'n twintig bekenden. Ik loop hem nog liever drie keer heen en terug dan dat ik dat nog eens doe.

Een stukje plastic, ongeveer zo groot als een creditcard…

Heb bamboeblokje is maar 12mm dik, en ik moet de elektronica er ook nog ik kwijt, dus moet er ook een stukje1 in dat door en door is, niet alleen een holte maar gewoon een gat. Alleen een gat is ook weer zo’n gat zo’n gat. Dus daar moet een klepje op. Daarvoor heb ik dan natuurlijk een dun maar stevig stukje plastic voor nodig en vind dat maar eens. Eigenlijk moet het zo groot zijn als, ja als wat? Tsja, het lijkt wel een beetje het formaat van een visitekaartje of een creditcard. Ah!

Notes:

  1. Of beter gezegd uit…

It’s not easy being bamboo

Gaat goed hoor dat bewerken van bamboe. Geen klachten. Waar ik natuurlijk in eerste instantie bang voor was is dat het in tweeën zou barsten als ik bijna klaar was, maar dat valt dus mee. Ik vermoed dat het een gelamineerd geheel is en dat heeft ook geen neiging tot splijten. Aan de dunste rand zit maar een millimeter of vijf aan hout dat ik over heb en ook dat is1 niet gebroken of gespleten. Ik zou bijna Horatio Nelsons laatste woorden citeren, maar dat slaat in deze context helemaal nergens op.

Morgen als het mee zit foto’s van de affe Nette Erika.

Notes:

  1. Tot nu toe niet
  • Irene zei: 'Dan liever de lucht in'? Nee, andere vent. Maar de meningen zijn verdeeld: http://www.standaard.be/cnt/gs3ognmi
  • yak zei: Ik weet het, maar als het niet echt te achterhalen is, mag je kiezen natuurlijk (als het niet uitmaakt).

Bambooooooo

Ik ben er een beetje uit hoe Erika1 er uit moet komen te zien. Hout en laag. Dus ben ik op zoek naar een plankje van goed te bewerken hout dat bij voorkeur al dun is. Nou weet ik niet hoe bamboe bewerkt, maar wat ik zo merk bij het bepotelen ervan, lijkt het allemaal best wel hard. Zodoende heb ik gekozen voor… Jawel, een IKEA snijplankje, van bamboe. De eerste resultaten zijn veelbelovend. Het enige probleem waar ik al snel tegenaan liep is dat de splinters vrij makkelijk de huid binnendringen en zich daar dan heel fijn nestelen.

Notes:

  1. De echte? De nette? Nouja, de nieuwe in ieder geval…

Maken

Ik ben eigenlijk altijd wel een maker geweest. Iets maken is fijn, zeker als dat wat je gemaakt hebt iets is dat blijft. Dat was in het verleden nog wel eens een probleem. Zeker toen ik jong was en echt helemaal geen geld had om spullies te kopen, werden maaksels nog wel eens gesloopt om het volgende maaksel te maakselen. Niet dat het nou spectaculaire dingen waren, maar het is wel jammer dat er van die tijd niet zo veel meer is.

Er kleeft ook een nadeel aan het maken van dingen die blijvend zijn, want wat doe je er mee? Als je ze gebruikt is dat niet zo’n probleem, want dan gebruik je ze en verdienen ze een plekje, maar als je ze niet (meer) gebruikt dan liggen ze vooral in de weg. Ik moet dus maar eens aan een archief gaan denken, of een uitleen. Iemand nog interesse in maaksels?


Ik zie dat ik

Ik zie dat ik de laatste tijd vaker schrijf over mijn geheugen en dat het selectief erg goed is, maar helaas ook op sommige punten extreem slecht. Nu kunt u natuurlijk denken: amai, die yak holt achteruit, maar dat is niet zo1, het is meer zo dat ik altijd zo gefunctioneerd heb2.  Ik het zeg maar een hele brede punt aan mijn tong, waar veel op kan liggen, maar vaak niets af komt. Tenzij het gaat om een verloren gewaand pedagogiekboek van U dat ik onmiddellijk kon pin-pointen. Waarschijnlijk heb ik hier al vele malen eerder over geschreven, maar dat weet ik dan dus niet meer, want dat zou nuttig zijn. Als u nu een beetje met mij in de pas loopt, dan hoeft u zich niet te storen aan de herhalingen en zijn we eigenlijk allemaal gelukkig en tevreden. Bovendien alleen google weet nog z’n weg te vinden in die duizenden stukjes, zo’n geheugen als google, dat lijkt me pas erg. En dat iemand een verzoek in kan dienen of je ze alsjeblieft wilt vergeten, da’s pas erg.

Notes:

  1. Niet in de laatste plaats om dat ik zelden hol, maar dat heeft weer een medische achtergrond.
  2. Of gedisfunctioneerd zo u wilt

Onverzettelijk, of Erika met de haak

Guerrilla Erika heeft geen entertoets. Want die had de oorspronkelijke Erika ook niet. Wat ze daarentegen wél had was een regelverzethaak. Dus met enige noeste arbeid, heeft ook Guerrilla Erika een regelverzethaakknopje. Hoera!

P.S. Ik liet gisteren Guerrilla Erika aan iemand zien die terecht opmerkte: wat is die ‘w’ klein, het was mij nog niet opgevallen, maar het klopt natuurlijk wel, ik ben dol op kleine weetjes.

P.P.S. ik krijg net bericht van DHL dat morgen (voor het einde van de dag) de oorspronkelijke plaat voor Erika aankomt. Nu moet ik dus bedenken of ik die ga bouwen, of dat ik die ongebruikt aan de muur hang. Of dat ik daar een hele nette Erika mee ga maken. In mahonie ofzo, want het kán.

P.P.P.S. ik val natuurlijk door de mand, zoveel maak je namelijk niet gebruik van de regelverzethaak en gebruiken wil je ‘m wel. Vandaar nog deze encore.

P.P.P.P.S. en deze nog…