KrakLog

Eindeloze deining

Er zijn1 best wel veel dingen die komen en gaan, ik zou bijna zeggen dat ze een zekere golfbeweging aan de dag leggen. Zeker ook mijn verhouding tot dingen wil nog wel eens golven in de tijd. Neem nou USB. Het begon natuurlijk heel goed, omdat het een heleboel nare andere stekkers verving. In het begin was het nogal gedoe met drivers enzo, maar dat hadden al die andere dingen ook, dus USB was gewoon best wel geweldig. Pas tijden later, toen je steeds vaker dingen in en uitplugde (ik zal u de details besparen) werd het echt irritant dat die stekker geen boven en onderkant léék te hebben, maar wel had. De vaste grap is dat hij er op twee manieren niet in kan, pas als je kijkt past hij. Zeker toen USB-c aangekondigd werd die dat nadeel niet heeft werd die verdraaide2  stekker echt irritant.

Nu ís USB-c er en inderdaad, het is een geweldige stekker, het einde van de ellende. Maar nu blijkt weer dat je verschillende soorten kabeltjes hebt, met het zelfde USB-c uiterlijk. Want je monitor kún je wel met een USB-c kabel aansluiten, maar niet met de kabel die je nu in je handen hebt. En dus zijn we een klots verder in de eindeloze deining.

Notes:

  1. Ik zou bijna: ‘al met al’ hebben toegevoegd, maar dat slaat nergens op, lees maar verder.
  2. Ziet u wat ik daar doe?

Toepie leggen?

Zoals beloofd, mijn scoop! Ik zocht naar toepen om weer eens te kijken hoe dat ook alweer was1 toepen, hoe toep je, en wordt er nog wel getoepeerd? Tuurlijk wordt er getoept, alsof toepen uit te roeien is, nee, toepen gaat gewoon door al zijn er vast die het een halt toe willen roepen. Nee dat is niet mijn scoop, mijn scoop is deze. Mijn browser (mijn os om precies te zijn) is ingesteld op Engels en op de een of andere manier werkt dat door in Google die mij primair Engelse resultaten geeft. Zelfs op Nederlandse zoektermen geeft hij eerst Engelse resultaten. Meestal niet zo’n probleem, maar als je kijkt in de Engelstalige Wikipedia staat daar dat toepen vooral een ‘drinking game’ is. Dat was het op mijn middelbare school ze-ker niet. En als je gaat kijken in de Nederlandse Wikipediapagina, dan lees je:“Er kan bijvoorbeeld om geld of om bier gespeeld worden, maar standaard is spelen om (straf)punten.” Ik denk dat dit redelijk is, óf is het zo dat hier sprake is van het toedekken van binnenlandse gebruiken waar wij onze ogen voor sluiten en is het echt zo dat: “is often played as a drinking game.” nog maar het topje van een verderfelijke ijsberg is. Ik denk het niet, maar wij houden u op de hoogte.

Notes:

  1. Sinds de middelbare school niet meer gespeeld. Ik mis het niet echt
  • Edwinek zei: Toepen! Goh! Herinneringen overstromen mij, behalve dan de herinnering aan de spelregels.

Zuivel in het algemeen

Had ik het gisteren over boter en boterbergen en margarine. Vandaag had ik het graag even zuivel in het algemeen en melk in het bijzonder, nee eigenlijk alleen maar over melk, nou ja, vooral over melk en aan melk gerelateerde… nouja, zuivel dus. Ik lust namelijk geen melk, al is er fotografisch bewijs dat ik het vroeger wel dronk (foto van mij met glas melk en geen betraand gezicht) nu vind ik het bijzonder hú! En dat vind ik eigenlijk wel jammer en ook wel een beetje gek. Wat is er in de tussentijd gebeurd? Heel veel, want de foto is best wel heel oud. Yoghurt weer wel, maar karnemelk weer niet. Vla wel, maar… Nou ja, dat dus.

Gekker is het dat je, als je zoekt naar zuivel (ik heb deskresearch gepleegd) dat je dan plaatjes krijgt met ook eieren. Bij mijn weten is de enige link tussen zuivel en eieren is dat ze zich laten combineren tot een spelletje1 en dat ze waarschijnlijk ook bij de kaasboer te koop zijn3.

Notes:

  1. Ja, nee, niet toepen.2
  2. Och, wat jammer dat ik nu afdaal in de voetnoot, want eigenlijk wordt dit het stukje denk ik hoor. Een scoop, een schanaal! Nee dit is te groot, daar ga ik het morgen wel over hebben. Is dit een primeur? Een klifhanger in een geneste voetnoot?
  3. Waarschijnlijk had de melkboer ze ook wel bij zich?
  • Irene zei: Mijn kaasboer in Nijmegen verkocht ook vis. Ja, zo is het eind snel zoek :-(

Kerstboter

Heb ik het gisteren over dingen die ik kwijtraak, of kwijtgeraakt ben, vandaag wil ik het met u hebben over de dingen die algemeen kwijtraken. De geschiedenis die er niet zo toe doet. Ik heb het natuurlijk over kerstboter, want zo heet dit stukje. Duh! En aldus geschiedenis, zal ik maar zeggen. Ik bedoel, ik heb de  Tweede Wereldoorlog niet meegemaakt1  maar wél de boterberg en dus de Kerstboter2. Volgens mij vonden mijn ouders de boter nog te diere3, ondanks dat het kerstboter was en werd de cake gewoon gebakken met bleubend4

Ik heb eerlijk gezegd nooit zo goed begrepen waarom ze ooit begonnen zijn  met Echte Boter, want daardoor en door de kerstboter heb ik nog steeds het idee dat boter vre-se-lijk duur is. Ik heb het even nagekeken en het is inderdaad twee keer zo duur5, maar hoeveel boter gebruik je nou helemaal? Of beter gezegd, hoeveel boter gebruik ík nou helemaal. En het echte drama? Het echte drama was natuurlijk dat ze dan een keer Echte (Kerst-)Boter hadden en dat ik het niet lustte natuurlijk want ik was een bleubendkind. Bleubend ben ik ontgroeid en boter (Echte/Room/Kerst) is vele malen smakelijker. Ik moet er niet aan denken om bij het bakken margarine te gebruiken. Toch, op mijn brood doe ik noch margarine noch boter (alleen met zoet beleg, dan toch weer wel, want waarom zou je consequent zijn?)

 

Notes:

  1. Je zou kunnen zeggen dat ik het niet ontploffen van de Derde wel meegemaakt heb, maar dat is voor een andere keer
  2. Ik heb me sufgezocht naar een afbeelding van een pakje kerstboter, hopeloos. Wel van de boterberg, maar daar had ik het niet over. Vandaar dus deze afbeelding.
  3. Of duur
  4. Ik weet dat het Blueband is, maar het werd bij ons thuis uitgesproken als bleubend en omdat het hier om geschiedenis gaat…
  5. Of diere
  • Irene zei: Tsss. Bij ons thuis was het Bleubànd, en bij R ook. Wij hadden dus geconstateerd dat heel NL Bleubànd zei. Hm. Op één gezin na dan, vooruit. ;-)

Lijnzaadolie

Er zijn weinig luchtjes die zo’n trigger zijn voor fijne gevoelens als de geur van lijnzaadolie. Dat heb ik natuurlijk ontdekt in de st. Annatunnel in Antwerpen, hoewel ik toen nog niet wist dat het lijnzaadolie was, dat merkte ik pas toen ik voor het eerst zélf lijnzaadolie gebruikte om een muziekinstrument mee af te werken. Sindsdien moet ik me inhouden om niet elke dag een beetje te huffen1, maar eerlijk gezegd vergeet ik altijd dat ik het in huis heb tot ik weer iets heb waar een laagje prut over moet. En dan krijg ik het dopje er al niet meer af, want omdat. Vandaag heeft Schoone Erika een laagje gekregen. Nu hoeft ze alleen nog een paar mooiere schroefjes om helemaal Schoon te worden. Nu ruikt ze onweerstaanbaar, bijna even goed als ze tiept. Hoezee!

Notes:

  1. Zo schijnt dat te heten, weet ik verder ook niets van.

Lampe

In dit stukje van het jaar voel ik me altijd die idioot in het gezelschap dat overal het licht uit loopt te doen. Je wordt met donker wakker dus overal licht aan. U gaat verlaat het huis als het nog relevant is dat er licht brandt. Maar dan ga je koffie maken en overal in huis is nog kunstlicht aan, alleen legt dat het af tegen het licht van buiten. Het licht in de keuken merk je wel op, want daar wacht je tot de waterkoker warm is, en dan loop je met het blad met koffie en koekje naar boven en moet je ‘t blad op de grond zetten om het licht uit te doen op de tien1 plaatsen op weg naar je kantoor2. Over een week of wat heb je de routine om dat op de heenweg al te doen, maar nu nog niet. Misschien moet ik eens oefenen en ondertussen mopperen dat iedereen het licht verdorie maar laat branden alsof het niks kost en we drie planeten hebben, in plaats van één verdorie, grmbl, mmbl. Je moet er immers het beste van zien te maken he‽

Notes:

  1. Hyperbool
  2. Cotangens3
  3. Een minder vaak gebruikt stijlfiguur, maar zeker de moeite waard op z’n tijd.

Even een iets serieuzer stukje (sorry)

Ik heb het er niet vaak over, maar A. is nog steeds dood. Ik neem aan dat u ook niet dacht dat ze opeens weer tot leven gekomen was, maar mocht daar twijfel over zijn, ik kan het bevestigen, ook na 13 jaar is in die toestand niets veranderd. En laten we wel wezen, daar zijn we maar wat blij mee. Het enige waar we in het leven van op aan kunnen is dat de doden niet terug komen om de boel nog ingewikkelder te maken. Ik gun iedereen z’n lol, maar laten we wel wezen, niet de doden. Maar ik dwaal af.

A. is dood, en dat is best onpraktisch zo hier en daar. Onder meer het feit dat als je een anecdote vertelt van voor 2006 de kans groot is dat je wildvreemden1 terloops moet vertellen dat A. dood is. Schrikken mensen van, tonen medeleven, terwijl de anecdote gewoon een gezellig verhaal was. Allemaal erg jammer. Voor alle betrokkenen trouwens.

Maar zoals in mijn liedje Troost, staat:

Dat wat ik mis:
Iemand die de poesen van vroeger kent
En wat ze deden

Je externe geheugen valt weg. De meest dichtbije, de dicht bijste, de dichtst bije, getuige van je leven over een periode van 16 jaar is weggevallen. Dus als je wilt weten hoe dit en dit, of dat nou zat, vergeet het maar. Ik weet het niet meer, en als ik het niet weet, wie moet het dan wel weten? Als het om intiemere dingen gaat natuurlijk, anders kan ik het gewoon hier nalezen. Al met al dus best een rotstreek (kom ik toch nog toe aan het stadium van boosheid2).

Notes:

  1. Uit loyaliteit naar A. U en de releaties met beiden
  2. Stadium 2 volgens Kubler Ross, waar ik me braaf niet aan gehouden heb. Gevaarlijke geken!3
  3. Ja, geken, u leest het goed!
  • aargh zei: Dat lijkt me echt een gemis, niet alleen dat je de ander niet meer kunt raadplegen over hoe het nou precies was, maar ook dat je het er niet eens meer over kunt hebben dat je het allebei ook niet meer precies weet. Het solidair samen vervagen.
  • Irene zei: Dat begint al (tenminste, in de meeste gevallen) met de dood van ouders, of nog eerder zelfs die van opa's en oma's, aan wie je niets meer kunt vragen, maar bij je wederhelft is het natuurlijk nog veel intensiever.

Wachttijden in de gezondheidszorg

Natuurlijk, ik weet dat het met mijn logje en maatschappelijke relevantie wel goed zit. Maar vandaag heb ik toch een topic waarmee ik toch iets boven mijn eigen gemiddelde uitstijg, nl. wachttijden in de zorg. Ik ben op het ogenblik namelijk ervaringsdeskundig. Ik had namelijk iets ontstokens in mijn oog. Aan de binnenkant van mijn ooglid om precies te zijn. Vrijdagavond was het zo erg dat ik dacht, daar ga ik niet mee naar de huisartsenpost! Maar maandag wel even de dokter bellen. Ik maandag de dokter bellen (maar dat doet iedereen)1 en kijken of ze even konden, eh… kijken. Of ik dinsdagochtend kon komen2, dus ik stem heel dociel in3 en dus dinsdagochtend om half negen, ik naar de huisarts, maar het was eigenlijk al te laat, het ooglid was niet meer rood, de zwelling was bijna weg en, nou ja, was het eigenlijk nog wel nodig. Vandaar mijn advies aan iedereen, als een soort van PSA:

 

Wacht niet te lang met naar de huisarts gaan, de kans bestaat namelijk dat de klachten vanzelf weg gaan.

 

Tot zover deze mededeling. Oog en -lid maken het goed trouwens.

Notes:

  1. Technisch gezien dus eigenlijk al mijn eerste confrontatie met de wachttijden in de zorg
  2. Pas op he‽ Ik had al last sinds vrijdag!
  3. Want zo ben ik.
  • aargh zei: waarschijnlijk wordt er vaak afgebeld omdat de afspraak niet meer nodig is. Zo komt er weer ruimte voor de echte krepeergevallen denk ik dan maar.

Het jurkje van Schoone Erika

Ik heb u niet zoveel lastig gevallen met Erika de laatste tijd, met name omdat u ‘t waarschijnlijk wel een beetje gezien had met al die toetsenborden. Ik denk dat ik het als lezer eigenlijk wel zat zou zijn geworden. Toch kom ik nog even op Schoone (voorheen Nette) Erika terug. Ze is af en fraai en heel fijn om op te typen. Ze moet nog een laagje olie ter afwerking (niet ter smering)1, maar verder is ze een feest. En omdat al haar toetsen en programmering ook op Clive aanwezig is, is het schakelen eigenlijk ook niet zo’n probleem. Sterker nog, omdat e.e.a. best wel een beetje logisch zit…

Sorry, ik laat me een beetje gaan. Het zou over haar jurkje gaan. En dan bedoel ik haar toetskapjes. Bedenk me ineens dat het dus haar kapsel is. Zou dat moeten veranderen hierboven, maar daar heb ik nu geen zin in. Haar kapsel dus. Ik heb speciaal voor haar fraaie blauwe toetsjes gekocht en die staan prachtig, maar ik heb ook de toetsjes van het toetsenbord waar ik iets van vijftien jaar op gewerkt heb die er op kunnen, die waar de veel gebruikte letters flink uitgesleten zijn. Vet retro allemaal en dat staat haar (naar mijn mening) erg erg fraai. Maar U zei tijdens het eten dat ze ‘t saai vond en dat die leuke kleurtjes haar beter stonden. En nu zit ik met een dilemma, wie gaat nou het kapsel van Schoone Erika bepalen, ben ik dat, is U dat, en wat heeft Erika zelf eigenlijk in te brengen, want wie is ze nou eigenlijk zelf?

Daar heb ik natuurlijk meteen het antwoord mee: we moeten het even de tijd geven. Ik moet haar beter leren kennen, en op een dag geeft ze zelf wel aan wat voor kapsel ze wil. Tot die tijd wisselen we het gewoon een beetje af, dan kan ze zelf ook een beetje een idee krijgen wat ze wil en merken wat misschien helemaal niets voor haar is een zich daar dan tegen afzetten.

Notes:

  1. Want ze tiept als een zonnetje

Kolombo

Ik mag zo af en toe wel eens knutsen. En bij het knutsen is er nog wel eens zo’n punt dat er materiaal zit op een plek waar het weg moet. Vaak is het dan vooral een cylinder van een bepaalde diameter die weg moet. De boor is daarvoor een buitengewoon geschikt instrument om dergelijk gaatjes 1 te maken.

Nu heb ik altijd uit de hand geboord, daarbij regelmatig letterlijk delen uit mijn hand verwijderen door vastslaande boren en rondtollende werkstukjes. Maar een kolomboorkopen: ho maar. Want duur, groot en ik doe het al die tijd al zonder. Nou, nu mooi niet meer! Ik heb voor een prikkie een best wel voldoende goeie boor gekocht. Als je ‘m elke dag 8 uur gebruikt houdt hij het ws. een week uit, maar zoals afgelopen zaterdag gebruik ik ‘m voor twee gaatjes die ik anders niet had kunnen boren en nu kan ik mijn afzuigkap ook weer uit zetten.

Als je op zoek gaat naar een kolomboor kun je trouwens flink lachen, want geen enkele spellingscorrectie kent namelijk het woord kolomboor en maakt er klopboor van. Als er twee dingen zijn die je niet moet verwisselen zijn het die twee wel, als het gaat om het boren van gaatjes dan wel he?

Notes:

  1. Zo heten die met een de juiste technische naam